More about Morley

door Regina Ederveen, augustus 2006

Tijdens een bezoek aan Morley harps te Filkins (voorbij Oxford – UK), daar waar de Engelse Cotswolds beginnen, bleek uit de kasboeken dat Rosa Spier hoogstwaarschijnlijk een Morley harp heeft gehad. Het is de ‘’Orchestra’’, 46 strings, no. 2077. In Maart 1912 gekocht door ene ‘D. Edersheim’ aan de Laan van Cattenburch te Den Haag, in juni 1913 doorverkocht aan (‘owned by’) miss Spier, Groeneweg 22, Den Haag.


Het kasboek van Morley harps

De harpfamilie business werd steeds gerund door nazaten van George Morley (1790-1852). Opgericht in 1817 in Kensington, London, bleef de zaak ruim 150 jaar in de Engelse hoofdstad. De shop stond vanaf 1923 onder leiding van John Sebastian Morley, vanaf 1968 zwaaide zijn zoon, ook een John Sebastian, de scepter, en vanaf 1987 is de zaak eigendom van de nu 70-jarige Clive Morley, zijn vrouw Kate en zijn zoon Benjamin (1970). Met slecht een viertal medewerkers is de veelzijdigheid groot: er worden nieuwe Aoyama harpen verkocht alsook antieke exemplaren zoals Dodd, Erard, Egan, Morley, Naderman en Welsh triple harps (allen gerestaureerd in eigen huis). Er is een aparte showroom in een verbouwde schuur, met Dusty Strings nonpedal harpjes. Verder verkopen ze Elysian harps, een soort overkoepelende naam voor een paar kleine harpbouwers. Er worden concoursen georganiseerd, sponsored by Morley. En in de hal liggen stapels moderne bladmuziek, terwijl bij de antieke harpen ook een statige archiefkast staat vol met onbekend, veelal Engels repertoire, dat ooit eens is uitgegeven maar daarna in de vergetelheid is geraakt. Sinds enige tijd komt David Watkins af en toe om dit archief te ordenen en geschikte stukken eruit te lichten. Op afspraak mag je ook zelf komen neuzen: dat is de moeite waard als je eens verder wilt kijken op het gebied van Engels repertoire. Je kunt dan een professionele kopie laten maken van de muziek die je in de kast hebt gevonden.


De antieke harpen van Morley

Als je bij Morley harps langsgaat, mag je ook een kijkje nemen in een prachtig foto-album. Dat zit vol nostalgische kiekjes van harpisten en er is zelfs een grote originele foto van een hele groep vrouwelijke Welsh harpers met traditionele hoge zwarte punthoed. Morley zat in London, en kreeg allerhande volk over de vloer, getuige de visitekaartjes (in het fotoalbum) van bijv. Gabriel Fauré en Rosa Spier.


Een kaart van Rosa Spier

Het fotoboek is een getuige van andere tijden. Morley’s harpbusiness dateert uit het begin van de 19e eeuw, de tijd dat er een grote belangstelling was voor de Erard harpen die ze verkochten. Behalve de handel in Erard harpen, verkocht Morley een eigen harp; de Morley harp dus, die tot 1920 werd gemaakt. Ook nu staat er in de shop nog een mooi gerestaureerd exemplaar te koop. In 1890 raakte de Erard harp uit de mode en de grotere Lyon & Healy of Wurlitzer harpen wonnen terrein. De laatste voorraad Erard harpen werd toen opgekocht door Joseph George Morley. De dip in de harpverkoop duurde nog geruime tijd. Rond 1880 werden er zo’n 300 harpen per jaar (= 6 per week!) verkocht, maar tijdens de Eerste Wereldoorlog nog slechts 12 per jaar. Pas na 1945 kwam er weer een opleving, aldus Clive Morley. Hij zegt van zijn eigen zaak: ‘’Morley’s business is zowel een winkel als een museum.’’ Laten we hopen dat dit unieke museum zonder toegangskaartje nog lang mag bestaan.


John Sebastian Morley repareert een harp